มาทำความรุ้จักกับ SV30

การปรับคุณภาพน้ำเพื่อให้มีคุณสมบัติเหมาะสมแก่การใช้งานเพื่อควบคุมการกัดกร่อนและการเกิดตะกรันจับติดผนังของอุปกรณ์ต่างๆ จัดได้ว่าเป็นเทคโนโลยีเฉพาะด้าน ซึ่งต้องการความรู้ผสมผสานกันระหว่างศาสตร์ของเคมี ฟิสิกส์ ชีววิทยา และวิศวกรรม

บทคัดย่อ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของผักตบชวาและจอกในการบำบัดน้ำเสียชุมชนด้วยการปลูกแบบไร้ดินจำลอง ผลการศึกษาพบว่า ผักตบชวาและจอกซึ่งเป็นพืชลอยน้ำสามารถบำบัดน้ำเสียชุมชนได้ดี โดยเฉพาะความกระด้าง แอมโมเนียไนโตรเจน ฟอสเฟตฟอสฟอรัส ของแข็งละลายน้ำทั้งหมด ของแข็งทั้งหมด ของแข็งแขวนลอยทั้งหมด บีโอดี ไขมันและน้ำมัน แบคทีเรียทั้งหมด และออกซิเจนละลายน้ำ (p<0.05) เนื่องจากเป็นพืชลอยน้ำมีระบบรากแขนงและรากฝอยจำนวนมากเปรียบเหมือนวัสดุกรองของแข็งและสารแขวนลอย พืชลอยน้ำยังมีการดูดซึมธาตุอาหารและแร่ธาตุต่างๆ ทำให้แอมโมเนียไนโตรเจน ฟอสเฟตฟอสฟอรัส และความกระด้างลดลง และยังพบว่าพืชลำเลียงออกซิเจนจากบรรยากาศและออกซิเจนที่เกิดจากการสังเคราะห์แสงผ่านลำต้นลงสู่รากปล่อยออกสู่น้ำ ทำให้ปริมาณออกซิเจนละลายน้ำเพิ่มขึ้น ค่าบีโอดีจึงลดลง แต่จากการทดลองพบว่าอุณหภูมิและความเป็นกรดด่างของน้ำไม่แตกต่างกัน (p>0.05) เนื่องจากสถานที่ทำการทดลองอยู่ในโรงเรือนจึงทำให้อุณหภูมิไม่เปลี่ยนแปลงไปมาก รวมทั้งความเป็นกรดด่างของน้ำเสียที่บำบัดแล้วอยู่ในช่วง 6.8-7.0 ซึ่งอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้งชุมชน จากผลการวิจัยนี้สรุปได้ว่าการใช้ผักตบชวาและจอกสามารถบำบัดน้ำเสียชุมชนได้ดีจึงเป็นประโยชน์ในการนำระบบการปลูกพืชแบบไร้ดินไปใช้บำบัดน้ำเสียภายในชุมชนได้

การบำบัดน้ำเสียนั้นมีความสำคัญต่อชุมชนและระบบนิเวศน์ โดยการเปลี่ยนน้ำเสียให้กลายเป็นน้ำที่มีความสกปรกลดลงผ่านค่ามาตรฐานที่หน่วยงานราชการกำหนดไว้ อาจปล่อยออกสู่สิ่งแวดล้อมภายนอก หรือนำกลับมาใช้ใหม่ในบางกระบวนการของโรงงานอุตสาหกรรม และชุมชนได้ นอกจากนี้ยังช่วยลดการแพร่กระจายของเชื้อโรค และช่วยรักษาสภาพแวดล้อมให้ส่งต่อไปยังคนรุ่นต่อๆ ไปได้อีกด้วย