ทำความรู้จักกับระบบบำบัดน้ำเสีย (Waste water treatment) ตอนที่ 2

Chlorine Dioxide (ClO2) เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะก๊าชที่มีคุณสมบัติในการฆ่าเชื้อและได้รับการยอมรับจาก US EPA มีการนำไปใช้อย่างกว้างขวาง เช่นใช้ในการผลิตน้ำดื่ม ใช้ฆ่าเชื้อในผัก ผลไม้ ใช้ทำความสะอาดห้องหรืออุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการผลิตอาหารและเครื่องดื่ม จากการศึกษาเบื้องต้นพบว่า ClO2 สามารถฆ่าเชื้อได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ ไม่ว่าจะเป็น bacteria, yeasts, molds และ viruses โดยทำงานที่อุณหภูมิห้องและใช้ความเข้มข้นเพียง 1-30 mg/L

การเติมสารคลอรีน (Sodiumhypochloride) ในน้ำเพื่อฆ่าเชื้อโรค ทำให้เกิดสารประกอบคลอรีน และคลอไรด์ตกค้างในน้ำ ซึ่งส่งผลกระทบต่อผู้ใช้น้ำทั้งประชาชนทั่วไป และภาคอุตสาหกรรม บทความทางวิชาการนี้เสนอแนวทางการแก้ไขปัญหาดังกล่าว

ตะกรัน คือ คราบ เมือก ตะกอนสะสมที่ติดบนพื้นผิวอุปกรณ์ ท่อ วาล์ว ปั๊มส่งน้ำ, คราบ ที่เกิดขึ้นบนเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน (heat exchanger) คราบดังกล่าว มีผลทำให้การถ่ายเทความร้อนช้าลงบนพื้นที่แลกเปลี่ยนความร้อน อุปกรณ์แลกเปลี่ยนความร้อน (heat exchanger) เช่น เครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนแบบแผ่น (plate heat exchanger) เครื่องระเหย (evaporator) ทำให้สัมประสิทธิ์การถ่ายโอนความร้อนลดลงอย่างต่อเนื่อง, น้ำบาดาลก็เป็นสาเหตุหนึ่งของการเกิดตะกรัน เนื่องจากมี CaCo3 ปริมาณมาก โดย CaCO3 จะเกาะติดผนังท่อ และภาชนะบรรจุน้ำ, สุขภัณฑ์ หรือ หากนำไปรดน้ำต้นไม้ คราบตะกรันจะไปเกาะที่ต้น กิ่งไม้, ใบไม้